Financiële planning of.….emoties aan de keukentafel door Frans Nieuwhof

Artikelen

Financiële planning of.….emoties aan de keukentafel.
Voorafgaand aan het schrijven van een financieel plan vindt altijd een inventarisatiegesprek plaats over alle financiële zaken die een klant heeft geregeld. In de inventarisatiegesprekken die ik met klanten heb staat voor mij de klant helemaal centraal. Het is zijn financieel plan en zijn toekomst die in het plan wordt vastgelegd. De taak die ik in een eerste gesprek op mij neem is vooral luisteren. Eén van de belangrijkste eigenschappen die een planner moet bezitten.
Het eerste gesprek op een rustig moment laten plaatsvinden is ook heel belangrijk. Zeker wanneer je je beweegt tussen ondernemers in het Midden- en Klein Bedrijf of Directeuren Groot Aandeelhours van BV´s. Overdag gaat bij een MKB-er àltijd de winkelbel en bij een DGA àltijd de telefoon! In de avonduren kom je met deze klant en zijn of haar partner écht “in gesprek”. Een belangrijk aspect want dan kunnen beide partners hun visie en wensen kwijt en vertel jij eenmaal hetzelfde verhaal aan beiden.
Na de inventarisatie volgt de analyse en het schrijven van de planning. Aan de hand van de gegevens en wensen van de klant wordt de financiële situatie beschreven, oplossingen aangedragen voor het dichten van “gaten”, de fiscale gevolgen aangegeven van bedrijfsbeëindiging of bedrijfsoverdracht, beleggingsvoorstellen gedaan, schenkingsplannen gemaakt en correcties voorgesteld op niet goed geregelde huwelijksvoorwaarden en/of testamenten. Financiële planning maakt ook emoties los. Hierna treft u een aantal voorbeelden aan.
Ik voerde onlangs een gesprek met een echtpaar van zo´n zestig jaar. Gewoon aan de keukentafel. Ze hebben al jaren een eigen zaak. Aanleiding van het gesprek was hun vraag rond de fiscale gevolgen van de overdracht van hun bedrijf aan een zoon. Gaandeweg het gesprek wordt er dan toch wat onzeker naar elkaar gekeken. Nee… nog niet erg goed over nagedacht of…eigenlijk ook wel maar nog geen definitieve beslissing genomen. Meneer heeft een flitsende effectenportefeuille van 1 miljoen gulden, mevrouw met een wat rustiger huisfondsenportefeuille van ook 1 miljoen gulden. Je denkt dan al snel: twee miljoen op de bank..dan stop je toch nu meteen?! Maar nee, zo werkt het niet. Het echtpaar is emotioneel nog niet toe aan afscheid nemen van het bedrijf. Het plan is er…de beslissing om te stoppen (nog) niet. Ondanks het missen van een aantal fiscale voordelen hebben ze besloten langzaam af te bouwen (overigens ook één van de oplossingen in mijn plan).
Een poosje terug ontmoette ik een veehoudersechtpaar in Gelderland, al enigszins bezig de overdracht van het bedrijf aan de zoon te regelen. Hun vraag was hoe hun financiële positie er uit zou zien na de overdracht. In het gesprek daarover (óók aan de keukentafel) merk je dan toch dat er “iets is”. Je legt je notities op tafel, mevrouw zegt plotseling: “ja maar, over de bedrijfsvoering hebben jullie vaak verschil van mening en daar zit ik tussenin”. En meneer: “de vrije marktwaarde van ons bedrijf is tien miljoen gulden, daar kan mijn zoon niet voor overnemen! Dat moet zeker voor een derde of de helft van het bedrag en hoe breng ik dat mijn andere kinderen (en/of aanhang!!!) over als het al niet “goed botert” tussen de kinderen onderling?” Dat is pas emotie! Dan ga je “even naast je klant zitten!”. Ik ben van mening dat één van de taken van een financieel planner ook het begeleiden van dergelijke emotionele processen is. Daar waar nodig in samenwerking met accountant, fiscalist en notaris. Je zult in zo´n situatie, ook voor de andere kinderen, een zo goed mogelijke oplossing aan moeten reiken in je financiële plan.
Een MKB-er belt mij wat paniekerig op met de vraag: “Frans, wat moet ik nou, stoppen met mijn bedrijf of niet?!” In het gesprek blijkt dat hij (al over de zeventig!) nog een klein bedrijfje runt. Het gaat al een aantal jaren bergafwaarts, ook met zijn gezondheid. Mijn advies is geweest: stop maar, reken maar af met de fiscus en geniet nog een aantal jaren. Hij belde mij een paar dagen terug weer op: “Frans, we hebben het eigenlijk helemaal niet gehad over niet stoppen”…………….emotie dus.
Ik werd onlangs uitgeroepen tot “Beste Financieel Planner van het jaar 2000”. Na het winnen van die titel stond meteen na het verschijnen van een regionale krant een warme bakker bij mij op de stoep. Ik schreef een jaar of twee terug een financieel plan met adviezen over zijn bedrijfsoverdracht en een aantal aanbevelingen over beleggen, schenken, huwelijksvoorwaarden en testament.Hij kwam mij feliciteren met mijn titel, mét een grote slagroomtaart. Dát veroorzaakt bij mij emotie, aan mijn éigen keukentafel!